Op de boot met Yanis

Het is maandagochtend, iets over zeven. Het is druk op de boot van Aegina naar Piraeus. In de rij bij de koffiebar zie ik hem staan: Yanis Varoufakis.

Precies zoals ik me hem had voorgesteld: vriendelijk, niet al te groot, charismatisch maar vooral toch heel gewoon met z’n t-shirt en rugzak.

I like you’
Ik blijf naar hem kijken, zal ik naar hem toelopen? Nee, daar zit die man toch helemaal niet op te wachten. Die wil ook gewoon kunnen reizen zonder lastig te worden gevallen. Hij kijkt om zich heen waar nog vrije plekken zijn en op dat moment ontmoeten onze ogen elkaar. In plaats van een mooie volzin komt er uit mijn mond alleen maar: I like you en ik steek mijn duim omhoog. Hij lacht en kiest een onopvallend plekje met zijn rug naar de mensen, opent zijn laptop en begint te typen. Maar weinigen hebben door dat daar de man zit waarover de media diezelfde dag weer niet uitgepraat raken. Af en toe hoor je iemand zachtjes zeggen:  hé, daar heb je Yanis!

Passie
Ik heb niet snel bewondering voor iemand, maar Yanis is uniek. Hij geeft ons gewone mensen een kijkje in de Europese economische keuken zoals niemand dat ooit eerder deed. Met een onuitputtelijke gepassioneerdheid probeert hij Europa en het IMF ervan te overtuigen dat er een andere weg moet worden ingeslagen om Griekenland te redden.

Vreemde eend in de bijt
Helaas treft hij tot nu toe dovemansoren, mensen met tunnelvisie, die geen raad weten met deze vreemde eend in de bijt, maar hij geeft niet op. Hij is overal in de media. Zijn blog draait op volle toeren, vol ins en outs van wat er zich sinds december vorig jaar allemaal heeft afgespeeld, aangevuld met interessante relevante artikelen of meningen. Ook durf ik te wedden dat hij bezig is met een plan D of E.

‘Opeens is-ie daar weer’
We zijn er en ik blijk mijn koffer aan de verkeerde kant van het ruim van de boot te hebben gelegd. Ik worstel mezelf tussen de nog stilstaande auto’s door. Mijn koffer staat klem naast de geparkeerde motoren. En opeens is-ie daar weer; ik blijk precies naast zijn motor te staan.

Het andere verhaal 
Eindelijk kan ik hem zeggen dat wij thuis zijn werk zo veel mogelijk proberen te steunen. Sinds enkele weken middels intensief emailcontact met vaak slecht geïnformeerd politiek Nederland en dat ik zelfs deze week een afspraak heb met iemand van de SP in Nederland om het andere verhaalvan Griekenland nog maar eens te vertellen. Hij is blij en zegt dat alle support welkom en nodig is.

Hij stapt op zijn motor en gaat naar waarschijnlijk naar z’n werk en ik? Ik ben er de hele dag nog vol van!

Lizzy Koster